O mnie

Wykształcenie i szkolenia

• Uniwersytet Gdański, Wydział Nauk Społecznych
  Jednolite studia magisterskie — Psychologia
• Szkoła Psychoterapii Psychodynamicznej przy Krakowskim Centrum Psychodynamicznym
  Całościowe 4-letnie szkolenie akredytowane przez Polskie Towarzystwo Psychologiczne oraz Polskie Towarzystwo Psychoterapii Psychodynamicznej
• Moduł psychoterapii dzieci i młodzieży
  Dwuletni program w ramach Krakowskiego Centrum Psychodynamicznego
• Roczne Studium Terapii Depresji
  Centrum Terapii Depresji w Gdyni
• Seminarium z opieki okołoporodowej
  „Opieka okołoporodowa i praca z diadą” pod kierunkiem Elżbiety Wilkowskiej
• Seminaria psychoanalityczne
  Zaburzenia psychosomatyczne, psychoterapia zaburzeń osobowości, budowanie relacji terapeutycznej — Instytut Studiów Psychoanalitycznych im. Hanny Segal

Jestem członkiem Polskiego Towarzystwa Psychologicznego oraz Polskiego Towarzystwa Psychoterapii Psychodynamicznej. W swojej pracy przestrzegam kodeksów etycznych tychże towarzystw.

Superwizja

• Swoją pracę superwizuję regularnie u certyfikowanych superwizorów Polskiego Towarzystwa Psychoterapii Psychodynamicznej. Uczestniczę w grupach seminaryjno-superwizyjnych prowadzonych przez certyfikowanych psychoterapeutów psychoanalitycznych.

Doświadczenie zawodowe

Moje podejście do terapii

Terapia, którą proponuję, jest zaproszeniem do myślenia nad tym, w jaki sposób to, co zbudowało indywidualną historię, wpływa na dzisiejsze myśli, uczucia i działania — podejmowane wybory lub poczucie niemocy i impasu w życiu.

Terapia nie polega na dostarczaniu rad. Jeśli interesują Cię szybkie rozwiązania i poradnictwo, może się okazać, że nie jest to najlepszy wybór. Najczęściej potrzebna jest dłuższa praca, żeby dać sobie czas na odkrycie nowego sposobu przyjmowania rzeczywistości wewnętrznej — a co za tym idzie otaczającej codzienności.

Doświadczenie zawodowe nauczyło mnie, że pomimo dwóch takich samych diagnoz — historie ludzi, które za nimi stoją, bywają odmienne. Dlatego nie oferuję gotowych rozwiązań.

Bliskie jest mi myślenie o psychoterapii jako o procesie mającym realne przełożenie na codzienność, opartym o badania naukowe — zwłaszcza z zakresu neurobiologii. Możemy się uczyć wtedy, kiedy czujemy się bezpieczni i akceptowani. Proces psychoterapii jest objęty tajemnicą zawodową.